Het Japanse woord Shiatsu betekent letterlijk ‘vinger druk’ (shi = vinger, atsu = druk).

Shiatsu is een behandelmethode die enerzijds kan worden toegepast ter ontspanning en anderzijds ter behandeling of verzachting van een aandoening. In alle gevallen ligt de nadruk op de bewerkstelliging van lichamelijk en geestelijk evenwicht. Dit gebeurt door middel van het uitoefenen van gedoseerde druk van handpalmen, duimen of vingers op specificieke punten van het lichaam. Deze zogenaamde drukpunten liggen meestal op het verloop van ‘kanalen’ (meridianen) die behoren tot ons energiesysteem. Door beïnvloeding van het energiesysteem via de meridianen wordt het organisme geholpen om z’n natuurlijke functies weer zo goed als mogelijk te vervullen.

Shiatsu is in Japan (door) ontwikkeld. De oorsprong van Shiatsu is gelegen in de eeuwenoude Chinese technieken Do-In en Anmo (ook wel Tjoena). Do-In lijkt veel op Yoga en Anmo (in Japan Anma) lijkt veel op westerse massage. Beide technieken worden algemeen beschouwd als de oudste oosterse vormen van therapie. 

In het verleden is gebruik gemaakt van de westerse medische theorie ten behoeve van de onderscheiding van Shiatsu en Anma en de verspreiding van Shiatsu in het westen. Dit heeft prima gewerkt. Er mag echter geen misverstand bestaan omtrent de diepe worteling van Shiatsu in de eeuwenoude oosterse geneeskunde en de hiermee verweven concepten.

Triangulus Therapeuticus hanteert methoden die berusten op de traditionele Chinese geneeskunde (TCG). Deze beschouwd de mens in z’n geheel en stelt Ki en het Yin-Yang concept centraal. Hiernaast spelen zaken als de theorie van de Vijf elementen, de Vijf fundamentele substanties, ziekmakende (pathogene) factoren, meridianen en dergelijke een rol. De TCG kent een eigen wijze van diagnostiek en behandeling.

NB. Ki speelt een belangrijke rol in Shiatsu en de gezondheid van de mens. Als u iets meer wilt weten
       over de relatie tussen Ki en Shiatsu dan nodig ik u uit om de pagina Ki uit het menu te lezen.